Friday, June 27, 2008
Here, kitty, kitty!
http://www.catster.com/cats/804145
Wednesday, June 25, 2008
Петре
... а видов што видов и ништо не видов
оти везден се искачувам по душата од мртвите,
везден слегувам по дождот и маглите
и секаде задоцнувам да те стигнам тебе.
Потоа ѕемнам кај што мислам дека ќе поминеш
и сите градски порти ги оставам отворени
во секое време за да можеш да се вратиш.
Ти ме приѕираш и од небото и од земјата,
а мене никако не ми успева да ти кажам
дека и мојата смрт започна по твојата
и дека блажено е да се живее, а поблажено да се умира,
мислејки само на тебе, Дениција.
На гробот на Дениција
Отспрегни ce машки ветру, мој личен телалу,
надлетајте го својот глас птицо и грмотевицо,
бидете редачки мои мачни посестрими
и искрај в краја пренесете ја песната за мојата песна:
За таа топола меѓу две пустини, меѓу две планини,
за тој постојан бакнеж меѓу две пречисти усти,
за тоа виножито меѓу две возбудени шуми,
за таа неизодлива ноќ меѓу две преноќишта,
за таа потпалена свеќа меѓу два непријателски черепа,
за таа мировна труба меѓу две завојувани земји,
за таа воздушна коњица меѓу две села,
меѓу две стомни вода,
за тој преотворен чадор на печурката,
за таа препрочитана телеграма меѓу два братски дожда,
за таа непомрдната Деница меѓу две оддалечени утра,
за тоа растојание меѓу два одѕива,
за тие речни слабини меѓу две скарани перачки,
за тој затскриен студ меѓу две топли соби,
за тој буквар, за таа сметалка меѓу два ближни града,
за тоа засолниште меѓу две селски горештини,
за тој пејзаж, меѓу две писма, меѓу две боишта,
меѓу две Крушевски Републики,
за таа пот, за тој дијамант меѓу две стушени чела,
за таа грутка снег меѓу две детски дланки,
за тој сончев прстен, за таа рамноденица,
за таа расонета струја меѓу две растителни ноќи,
за тоа запечатено пладне меѓу две речни промаи,
за таа капка вода меѓу две суви непца,
за таа камбанарија меѓу два ѕидара, меѓу два ѕвонара,
за тоа нескротливо животно, за тоа милозливо Невреме,
за тој водопад меѓу моиве две раце,
за Дениција.
Песна за мојата песна
Monday, June 23, 2008
Friday, June 20, 2008
Jacques Prévert
Chanson du geôlier
Avec cette clé tachée de sang
Je vais délivrer celle que j'aime
S'il en est encore temps
Et que j'ai enfermée
Tendrement cruellement
Au plus secret de mon désir
Au plus profond de mon tourment
Dans les mensonges de l'avenir
Dans les bêtises des serments
Je veux la délivrer
Je veux qu'elle soit libre
Et même de m'oublier
Et même de s'en aller
Et même de revenir
Et encore de m'aimer
Ou d'en aimer un autre
Si un autre lui plaît
Et si je reste seul
Et elle en allée
Je garderai seulement
Je garderai toujours
Dans mes deux mains en creux
Jusqu'à la fin des jours
La douceur de ses seins modelés par l'amour.
"Paroles"
Wednesday, June 18, 2008
Show and talk
Е сега, и Опра ја ставав во таа категорија емисии се додека вистински не ја изгледав. Толку ме зарази со нејзината харизматичност и искреност што сега, после неколку години и не којзнае колку изгледани емисии, се радувам на моментите кога случајно ќе ја начекам на тв. Можеби е патетична, можеби е лажно искрена, можеби е сето тоа маска за повисоки рејтинзи, но Опра има некаков начин да се постави блиска до луѓето, да искомуницира и да инспирира. Сеедно дали збори за тоа кои витамини треба да се внесуваат, кој е последниот филм на Ума Турман или кој се е на most wanted листата на fbi, од неа секогаш може да добиеш позитивна енергија.
Мене посебно ми се свиѓа нејзиниот сајт, со сета негова шареноликост и хаотичност на теми, а она што денес посебно ми се се допадна се неколку цитати што некако убаво ми дојдоа.
"Let the beauty we love be what we do. There are hundreds of ways to kneel and kiss the ground."
Rumi
"Behind all this, some great happiness is hiding."
Yehuda Amichai
"If you hear a voice within you say, 'You are not a painter,' then by all means paint…and that voice will be silenced."
Vincent Van Gogh

