Nouvelle Vague во Скопје!
Nouvelle Vague во Скопје!
Nouvelle Vague во Скопје!
:)))
Ни Скопје веќе не е тоа што беше...
:)
Friday, November 2, 2007
Thursday, November 1, 2007
Respect!
The Glass во Скопје!
The Glass во Скопје!
The Glass во Скопје!
:))))))
Се уште не можам да поверувам...
The Glass во Скопје!
The Glass во Скопје!
:))))))
Се уште не можам да поверувам...
Tuesday, October 30, 2007
Sometimes a girl's gotta do what a girl's gotta do
Оглас:
менувам одење на стоматолог за одење на гинеколог
шифра
(без)умник
менувам одење на стоматолог за одење на гинеколог
шифра
(без)умник
Friday, October 26, 2007
Monday, October 22, 2007
Концепт, колку тоа моќно звучи
Генерално не сакам да си го полнам блогот со гневни постови, ама сабајлево ми се мрчи. Може ќе го избришам постов по некое време.
Баш во моментов слушам утринска емисија на 103 и зборува Христина Ивановска, попозната како Ѕверот. Христина е самопрогласена "уметница" која мисли дека треба да прави некакви си родови истражувања без смисла, методологија или порака и тоа да го пакува и продава како уметнички проект. Пред неколку години ги попишала улиците во Белград со женски имиња и упорно тоа го збори и дрви по мал милион конференции, трибини, медиуми и слично.
Никогаш не ми стана јасно - што со тоа?!
Каков е тој уметнички проект кој се сведува на просто каталогизирање и фактографско наведување и нипто повеќе од тоа? Никогаш не истакнала некоја посебна идеја или порака или нешто што произлегува од ваквата страст по информации. Ништо не е создадено, ништо не е измислено, се се преџвакува, се прераскажуваат познати и апсолвирани нешта и се удира во гради дека леле, јас работам на проект, а вие што не ме разбирате - па кој ве ебе...
Јас мислам дека треба да најдеме некоја слепа уличка и да ја крстиме по неа: Христина Ивановска - Ѕверот (нешто како Јордан Хаџиконстантинов - Џинот) и аман, нека заврши веќе еднаш. Тоа би било единствена пројава на концепт во нашето (македонско) wanna be-концептуално уметничко живеење. Фуј.
Баш во моментов слушам утринска емисија на 103 и зборува Христина Ивановска, попозната како Ѕверот. Христина е самопрогласена "уметница" која мисли дека треба да прави некакви си родови истражувања без смисла, методологија или порака и тоа да го пакува и продава како уметнички проект. Пред неколку години ги попишала улиците во Белград со женски имиња и упорно тоа го збори и дрви по мал милион конференции, трибини, медиуми и слично.
Никогаш не ми стана јасно - што со тоа?!
Каков е тој уметнички проект кој се сведува на просто каталогизирање и фактографско наведување и нипто повеќе од тоа? Никогаш не истакнала некоја посебна идеја или порака или нешто што произлегува од ваквата страст по информации. Ништо не е создадено, ништо не е измислено, се се преџвакува, се прераскажуваат познати и апсолвирани нешта и се удира во гради дека леле, јас работам на проект, а вие што не ме разбирате - па кој ве ебе...
Јас мислам дека треба да најдеме некоја слепа уличка и да ја крстиме по неа: Христина Ивановска - Ѕверот (нешто како Јордан Хаџиконстантинов - Џинот) и аман, нека заврши веќе еднаш. Тоа би било единствена пројава на концепт во нашето (македонско) wanna be-концептуално уметничко живеење. Фуј.
Tuesday, October 2, 2007
Reality Check
Доста беше сонување. Back to real life issues.
Деновиве беше објавен конкурсот за постдипломски студии во ЕуроБалкан, конкурс што одамна го чекав. Арно ама: наставната програма + списокот на предмети + професорите што знам дека ќе предаваат + износот на школарината = ладен туш.
Место да слушам асални професори и луѓе од овде што ги бива, јас би требало да ги слушам The Almighty Слободанка Марковска, Шкариќ и Катица... wtf?!
Е сега, Катерина Колозова е раководител, и тоа е супер, но мене се уште не ми е доволно. Мојата идеја за родови студии не е избор помеѓу философија и род или социологија и род?!
Сакам програма од која actually ќе научам нешто, а не од 90% од предавачите да слушам депласирани тези и надминати теории, само за после две години да можам да се фалам дека имам диплома за родови студии...
Како и да е, I know my shit.
Деновиве беше објавен конкурсот за постдипломски студии во ЕуроБалкан, конкурс што одамна го чекав. Арно ама: наставната програма + списокот на предмети + професорите што знам дека ќе предаваат + износот на школарината = ладен туш.
Место да слушам асални професори и луѓе од овде што ги бива, јас би требало да ги слушам The Almighty Слободанка Марковска, Шкариќ и Катица... wtf?!
Е сега, Катерина Колозова е раководител, и тоа е супер, но мене се уште не ми е доволно. Мојата идеја за родови студии не е избор помеѓу философија и род или социологија и род?!
Сакам програма од која actually ќе научам нешто, а не од 90% од предавачите да слушам депласирани тези и надминати теории, само за после две години да можам да се фалам дека имам диплома за родови студии...
Како и да е, I know my shit.
Monday, October 1, 2007
Subscribe to:
Posts (Atom)



