Наздравје бањање!

Отсекогаш, моите после бањање ми викале „Наздравје!".

Кога бев мала, не ми беше баш најјасно зошто ми го викаат тоа,

и ме нервираше. Па не сум болна?!

Сега, моите бањања се поинакви, некако се... празни.

Излегувам од купатило и не слушам „Наздравје!"...

И ми фали.

random questions

Am I losing myself?

Have my ads eaten me?

Is my voice still mine?

Is it me here writing?

Am I me?

us, and us

... а ова е другата Америка што ми се допаѓа.

us, and them

Може требаше да почекам и прво да закачам слика со Empire State Building во позадина, но мене оваа Америка баш ми се допаѓа!

Dance, dance!

OMG OMG!

Овде ги има сите мјузикли/филмови со играње што сум ги сакала како мала и како голема, и кога го изгледав не можев да се соземам! Од Dirty Dancing, па Fame, па West Side Story, па Save the Last Dance, па Strictly Ballroom, па Singing in the Rain... и секако, хитот на татко ми - Седум невести за седум браќа :)

Многу сакам да играм, м-н-о-г-у!

приказна

Денес сосема случајно налетав на еден блог и се воодушевив. Мајката е поранешна копирајтерка (не дека е тоа нешто битно, ама ете, за мене е) која за неколку минути прави сцена-приказна околу бебето што спие и го сликнува. Можеби делува како малтретирање или злоупотреба, но не верувам дека кое било бебе дало согласност да биде сликано, така што... I wouldn't mind.

http://milasdaydreams.blogspot.com/

Vacation

Vacation
by Rita Dove
I love the hour before takeoff, that stretch of no time, no home but the gray vinyl seats linked like unfolding paper dolls. Soon we shall be summoned to the gate, soon enough there’ll be the clumsy procedure of row numbers and perforated stubs—but for now I can look at these ragtag nuclear families with their cooing and bickering or the heeled bachelorette trying to ignore a baby’s wail and the baby’s exhausted mother waiting to be called up early while the athlete, one monstrous hand asleep on his duffel bag, listens, perched like a seal trained for the plunge. Even the lone executive who has wandered this far into summer with his lasered itinerary, briefcase knocking his knees—even he has worked for the pleasure of bearing no more than a scrap of himself into this hall. He’ll dine out, she’ll sleep late, they’ll let the sun burn them happy all morning —a little hope, a little whimsy before the loudspeaker blurts and we leap up to become Flight 828, now boarding at Gate 17.